خانه / آرشیو برچسب: فقه روابط اجتماعی

آرشیو برچسب: فقه روابط اجتماعی

سلسله دروس خارج فقه فرهنگ-۴۳؛

فقه انتقاد باید تبیین شود/ طنزی که مستلزم استهزاء باشد، مردود است

آیت الله اراکی گفت: گاهی طنز نقد اصلاحی است اما اگر این طنز استهزائی باشد اصلاً هنر نیست. اگر هنر، هنری باشد که به‌قصد استهزاء از یک شخصیتی به کار گرفته شود، ایراد دارد.

ادامه مطلب »

آیت‌الله اعرافی/ فقه روابط اجتماعی ۳۹:

گستره فقه روابط اجتماعی در پنج ساحت

روابط اجتماعی که اسلام می‌گوید؛ به یک معنای بسیار ویژه در دائره ایمانی قرار دارد، به یک معنای وسیع‌تر در دائره اسلامی هم روابطی داریم و به معنای اعم هم روابط دینی و بشری داریم.

ادامه مطلب »

آیت‌الله اعرافی/ فقه روابط اجتماعی ۳۸:

انواع مستحق تهمت/ حسن ظن از حقوق اخوت است

کسی که سه ویژگی داشته باشد؛ در تعامل با مردم ظلم نکند، در سخن گفتن دروغ نگوید و در وعده‌ها هم خلف وعده نکند، کسی که این حسن ظاهر را داشته باشد، مروتش کامل است، عدالتش ظاهر است و حقوق اخوت در او جاری می‌شود که یکی از حقوق اخوت، ...

ادامه مطلب »

آیت‌الله اعرافی/ فقه روابط اجتماعی ۳۷:

مرحوم نراقی می‌گوید: حمل فعل مسلم بر صحت برای فردیست که نشانه‌های عدالت را داشته باشد

حسن ظاهر حمل فعل مسلم بر صحت، این طور نیست که برای همه در هر فعلی باشد، بلکه مربوط به کسی است که به ‌ظاهر همه چیزش درست است و نشانه‌های عدالت در او وجود دارد. نشانه عدالت این است که با معاشرت نسبتاً طولانی با او، از او ارتکاب ...

ادامه مطلب »

آیت الله اعرافی/ فقه روابط اجتماعی ۳۶:

اقسام حسن ظن/ غلبه صلاح و فساد با حاکمیت سیاسی است یا فرهنگ‌ عامه مردم؟!

حسن ظن معنای عامی دارد که مقابل سوءظن است، یعنی وقتی سوءظن نداشته باشید، حسن ظن می‌شود، مثلاً این فرد نگاه به نامحرم نمی‌کند، این حسن ظن است، این حسن ظن به معنای عام است، یعنی مقابل سوءظن است. حسن ظن به معنای خاص است که معارض سوءظن نیست، بلکه ...

ادامه مطلب »

آیت الله اعرافی/ فقه روابط اجتماعی ۳۵:

دو تفسیر در باب غلبه بدی بر خوبی‌ها/ حمل فعل مسلم با توجه به زمانه

یک تفسیری که ممکن است کسی از این استیلاء صلاح یا فساد بر جامعه ارائه بدهد، این است که بدی‌ها غالب بر خوبی‌ها است، یعنی وقتی مقایسه می‌کنید، بدی‌ها غالب و بیشتر است. تفسیر دوم این است که نه اینکه بیشتر و افزون بر آن است، بلکه فی حد نفسه ...

ادامه مطلب »

آیت الله اعرافی/ فقه روابط اجتماعی ۳۴:

آیا مبرزات سوءظن همانند سوء ظن حرام هستند؟

گاهی سوءظن مبرزی دارد که مبرز آن فی حد نفسه حرام نیست، مثلاً با یک کسی خیلی صمیمی است حال بر اساس سوءظن روابطش را کم می‌کند و فعلی را انجام می‌دهد که شاید مکروه است ولی حرام نیست. در این صورت مبرزی انجام می‌دهد که معنون به‌عنوان حرامی نیست.

ادامه مطلب »

آیت الله اعرافی/ فقه روابط اجتماعی ۳۳:

علم اخلاق در فقه هضم نمی‌شود چون هویت مستقلی دارد/ برای اخلاق باید منهج اجتهادی اعمال شود

ما معتقد به هضم اخلاق در فقه نیستیم، بلکه هویتِ مستقل علم اخلاق را می‌پذیریم؛ لیکن با این نظریه هضم و اضمحلال و ذوب اخلاق در فقه موافق نیستیم؛ چراکه اخلاق هویت خودش را حفظ می‌کند و با این نظریه هم که غالباً در کلمات فقهای ما آمده است – ...

ادامه مطلب »

آیت الله اعرافی/ فقه روابط اجتماعی ۳۲:

حمل فعل مُسلِم بر صحت، قاعده فقهی است

آنچه در بحث سوءظن و حسن ظن مطرح می‌شود در واقع حمل فعل مسلم بر صحت به‌عنوان یک قاعده فقهی به معنای اول است؛ بنابراین کسی که سخن، کلام و اقدامی از او صادر شد که از آن، دو احتمال به ذهن خطور می‌کند به این نحو که: احتمال می‌دهید ...

ادامه مطلب »

آیت الله اعرافی/ فقه روابط اجتماعی ۳۱:

تفاوت میان کذب، افتراء و اتهام چیست؟/ تهمت، ایمان را ذوب می‌کند همان‌گونه که نمک در آب ذوب می‌شود

کذب، مطلق است، اعم از این که بداند آن شخص فلان کار را انجام نداده است یا این که شک داشته باشد. «افتراء» در آنجایی است که می‌داند آن عمل را انجام نداده است اما «اتهام» غالباً این است که باشک، نسبتی را به شخصی می‌دهد، یعنی نمی‌داند آن کار ...

ادامه مطلب »
<script>